օճոռքի գլուխն առնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. ձայնը գլուխը գցել, իրարանցում ստեղծել ◆ Թասիբի գալով և օճորքը գլուխն առած, դեռ աղմկում էր քամու ջաղացի նման: Հովհաննես Ճուղուրյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։