մոլագար
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [mɔlɑˈɡɑɾ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ մո•լա•գար
Գոյական
- մտամոլ, մոլագարությամբ, մոլուցքով բռնված մարդ, որը որոշակի նպատակ հետապնդելիս մոռանում է զգուշության մասին, նշանակություն չի տալիս իր գործողությունների հավանական վտանգավոր հետևանքներին, որոնք մասամբ կարող են կանխատեսվել նրա կողմից
- որևէ մոլուցքի անձնատուր եղած մարդ
Ածական
- անզուսպ, կատաղի, մոլեգին ◆ մոլագար ջղաձգություն
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Արտահայտություններ
[խմբագրել]Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ | |
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
- Ա․ Ա․ Նալչաջյան, Հոգեբանական բառարան («Լույս» հրատարակչություն), Երևան, 1984 — 240 էջ։