Ադամ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ Ա•դամ 

  1. ըստ աստվածաշնչի՝ մարդկության նախահայրը, առաջին մարդը

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. Ադամ խաբեցավ, դրախտն ընկավ Եվդոկիա՝ - մարդը սխալական է
  2. Ադամա կաշվով՝ հագուստով Մուշ՝ - մորեմերկ, լրիվ մերկ
  3. Ադամը պպզած տեսնել Կարին՝ - տարիքով մեծ լինել ◆ Դուն անոր պըզդիկ գիտեցար, անիկ Ադամը պպզած է տեսնել։ (Ձեռագիր)
  4. Ադամի եզ - ծույլ, անբան
  5. Ադամի եզան պես պառկել - ծույլ ու անհոգ պառկել
  6. Ադամի խավար - տե՛ս ադամախավար
  7. Ադամի տարվանից՝ վախտից - Ադամից սկսած, Ադամ ու Եվայից սկսած, շատ հին ժամանակներից, շատ հնուց ◆ Ադամի տարվանից ճամփա ենք ելել… բայց ոչ ճամփեն է վերջանում, ոչ էլ արդարությունն է երևում Աղվ

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։