ադաբ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•դաբ 

ադաբ1[խմբագրել]

  1. Թբիլիսի, Կարին, Մուշ, Մոկս, Ուրմիա՝ ամոթ, պատկառանք ◆ Տարը տես, ադաբ չունելի, կըլի ինձ խրատելի: Ժվ ◆ Հայա սիրե, ադաբ սիրե, յար սիրե: (Սայաթ-Նովա)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ադաբը կտրիլ - ամոթը՝ պատկառանքը կորցնել ◆ Կտրեցիր ադաբըտ, կտրեցիր ահըտ: (Սայաթ-Նովա)

ադաբ2[խմբագրել]

  1. Մոկս՝ թարախ ◆ Բերանից ադաբ է կը թափվա: (Ձեռագիր)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։