ազղուն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ազ•ղուն 

  1. Կարին, Ղարաբաղ, Ամասիա, Համշեն, Մեղրի, Հավարիկ` կատաղի, մոլի ◆ Բողարը ազղուն շուն է: (Հակոբ Մանանդյան)
  2. (փխբ․) կտրիճ, քաջ ◆ Աշունքին ես ու տղաներս մատնացուն ազղունի նման կոտրատել թափել էինք: (Խաթաբալա)
  3. Ղազախ` ձեռնահաս, ճարպիկ ◆ Տեհաք ազղուններին ոնց հեչ արավ: Հովհաննես Ճուղուրյան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։