ազնավուր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ազ•նա•վուր 

  1. Գոմեր` հաղթանդամ, հսկա, քաջ ◆ Էդ Սանասար ու Բաղդասար եղբայրները աժդահա մարդիկ հո չեն, ազնավուր են, զորքը նրանց ի՞նչ կանի։ (Մկրտիչ Խերանյան) ◆ Ուտելու համար ազնավուր ի, պանիլու համար փըտուկ։ (Ձեռագիր)
  2. Վան` երևակայական էակ, ոգի, քաջք (հեքիաթների մեջ) ◆ Փոքր-ինչ էլ խոսեմ քեզ Վասպուրականի ժողովրդյան ճանաչած դևերի, ազնավուրների և քաջքերի մասին։ (Վահրամ Փափազյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։