ալալորոց

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•լա•լո•րոց 

  1. Արարատյան, Թբիլիսի, Ղարաբաղ, Նոր Բայազետ, Համշեն, Մուշ՝ աղմուկ, աղմկարարություն, խառնիխուռն վիճակ, իրարանցում ◆ Ալալորում՝ երկուշաբթի, ջուր պղտորավ չորեքշաբթի: Ահ ◆ Կանանոց Մաչին ալալում ա ընգալ, ուրուր կոշտ-կոշտ ըն անում, պենը վախտին հազիր անում: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։