ալամաթ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•լա•մաթ 

  1. Ղարաբաղ՝ չտեսնված, հրաշալի, չնաշխարհիկ ◆ Ղորթ ա, լյավ քոթակ կերա, ամմա զուռնաս մին ալամաթ զատ ա։ (Խաթաբալա) ◆ Ալին մի ալամաթ ղուշ ա փըռնալ։ (Ձեռագիր)
  2. Շամախի, Կարին՝ վատթար, սարսափելի (եղանակ, ցավ և այլն) ◆ Էրիկ ան ալամաթին իրեք թագավորի ղուլլուղ էնելը դըժվար էր։ (Ստեփանոս Մալխասյանց) ◆ Տա ալամաթ ցավ ա։ (Ձեռագիր)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։