ալաշ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

ալաշ 1[խմբագրել]

վանկեր՝ ա•լաշ 

  1. Վան, Մոկս, Ուրմիա` մացառ, որով ծածկում են տարիքը, աժառ ◆ Ջաղցի դռներ ալաշ էր, իմ յար քանց քոն քալաշ էր: (Գուրգեն Մահարի)
  2. Մոկս` Տերև աշուն ի, ալաշքիծ դառած ի (Ձեռագիր)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ալաշ-ալաշ - Ուրմիա` Խռիվ, չորացած փայտի կտորտանք ◆ Ալաշ-ալաշ թափուն տակը: Ժվ

ալաշ 2[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•լաշ 

  1. Էվերիկ` բոցավառություն, հրավառություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։