ալաքլունգ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•լա•ք(ը)•լունգ 

  1. Արարատյան, Նոր Բայազետ՝ սև ու դեղին բծերով միջատ, որի չորացրած ու ծեծած փոշին օգտագործում են որպես դեղ ◆ Մաթոն վերադառնալով՝ փալասի մե փաթաթած ալաքլունգի փոշին հանձնեց Շողերին։ (Ձեռագիր) ◆ Ըրեխին դառած շունը կծել ա, ալաքլունգ ա պետք։ (Ձեռագիր)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։