ալուչա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ա•լու•չա 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (գվռ․) (նորբ․) վայրի սալորենու մի տեսակը
  2. Շամախի՝ կանաչագույն, բոլորակ սալոր ◆ Մեր իկյին մնացե անտեր, էլ զատ չմնաց։ Ոչ ալուչի ծառ մնաց, ոչ ծիրնի։ ԱՏՍ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։