Jump to content

ալվա

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ալ•վա 

  1. Խարբերդ, Բալու՝ դարձյալ, կրկին ◆ Մի՛ լար, մարիկ, մի՛ լար, ես ալվա տի գա։ (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Ալվա էկան գարնան օրերը, Առնիմ յարս, էլլամ կանանչ լեռները։ Համո Սահյան ◆ Վաղը ալվը պիտոր էրթամ։ ◆ Մեկ ալ իրիկունը ալվա դուռը թխրցուցին։ (Էմինեան ազգագրական ժողովածու)

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։