ալևլկուք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

ալևլկուք 1[խմբագրել]

վանկեր՝ ա•լև•լ(ը)•կուք 

  1. Պոլիս, Կարին, Տարենտե, Քղի՝ պչրանք, սեթևեթանք
  2. պչրվող, կոտորատվող ◆ Վայրկյան մը չէր կասկածել... այս էրիկներեն զատվող կիներուն, այս երիտասարդ ազգականներում ալևլուկ բարքերուն վրա։ (Գրիգոր Զոհրապ)
  3. Քղի՝ խենթուկ ◆ Ալևլուկ մարդ։

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ալևլուկ գալ, հաճոյանալ, սեթևեթել ◆ Գարանը ալևլուկ քուքա։ (Ձեռագիր)

ալևլուք 2[խմբագրել]

  1. Պոլիս, Խարբերդ, Տարենտե՝ իրարանցում, բորբոքում

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։