ականջխաբուկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

  • ՄՀԱ՝ [ɑkɑnd͡ʒχɑˈbuk]

վանկեր՝ ա•կանջ•խա•բուկ 

  1. Վան՝ խաբկանք ◆ Մի րոպե նրան թվաց, որ կողքի այգում ինչ-որ շարժում կա։ «Ականջխաբուկ է»,− մտածեց նա և սկսեց փորել։ ԳՄՀ
  2. տե՛ս չոբանխաբուկ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։