ակնավառիչ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

Վանկեր՝ ակ•նա•վա•ռիչ 

  1. Զանգեզուր` կպչան, որով վառում են թոնիրը ◆ Բաղդասար պապը ձեռնափայտի ծայրով հավաքում էր ընկուզենուց ընկած չոր տերևները և լցնում մի մեծկողովի մեջ՝ ձմռան ակնավառիչի համար: Սերո Խանզադյան ◆ Մի քանի փատ ծղանի, ակնավառիչ անենք: (Հրաչյա Աճառյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։