ահասաստ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ա•հա•սաստ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ահ պատճառող՝ ազդող ◆ Ծառան իր հակառակորդի ամեհի տեսքից կռահեց նրա ահասաստ մտադրությունը:

Մակբայ

  1. ահազդու, վախ ներշնչելով ◆ Աչքերի հանդեպ ահասաստ հառնեց, կանգնեց հանկարծ մի բարի դեմք: (Եղիշե Չարենց) ◆ Լռությունն է իշխում ահասաստ: ԵՉ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ահազդեցիկ, ահազդու, ահասարսուռ, ահարկու, սարսափազդու, ահընկեց (հին)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]