ահավոր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ահաւոր

վանկեր՝ ա•հա•վոր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. սարսափելի, երկյուղալի ◆ Հոգիս մռայլ ու անհույս, գլխիս ամպերն ահավոր: Հովհաննես Հովհաննիսյան
  2. խիստ, ուժգին, սաստիկ ուժեղ ◆ Նրա ահավոր ձայնը դղրդեցնում էր ամբողջ բանակը: (Րաֆֆի)
  3. ծանր, անտանելի, անհանդուրժելի ◆ Ահավոր վիշտ: (Դանիել Վարուժան) ◆ Այդ սխալ է ահավոր: (Ստեփան Զորյան)
  4. վտանգավոր ◆ Սա ինչ ահավոր մարդ է:
  5. զարհուրած, սարսափահար կերպով ◆ Մեռած քաղաքի շենքերից մեկում, Պառկել էի ես ահավոր, անքուն: (Եղիշե Չարենց)
  6. (փխբ․) ծայրահեղ, երկյուղ առաջացնելու չափ, ապշեցնելու չափ ◆ Ամեն մեկն աշխատում էր, որ շատ հիանա այս ահավոր գեղեցկության վրա: Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. սարսափելի, երկյուղալի, զարհուրելի, քստմնելի, ահալի, ահալիր, ահալից, ահազդու, ահազդեցիկ, ահարկու, ահազարզանդ, ահազարհուր, սարսափազդու, ահեղ, ահոտ, ահուտ, երկնչելի
  2. անտանելի, ծանր, խիստ, չափազանց, դժոխային, դժոխաբեր, սոսկալի, դժվարըմբեր, դժվարըմբերելի, սաստիկ, անըմբեր (արևմտհ․)
  3. տե՛ս ուժգին
  4. տե՛ս վտանգավոր
  5. տե՛ս ծայրահեղ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]