ահլի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ահ•լի 

  1. Արարատյան, Թբիլիսի, Ջավախք՝ ծեր, տարիքավոր, ահել ◆ Վերջը որ շատ ման են գալի, տեսնում են՝ հրենիկ մի ահլի պառավ կնիկ քուչի դռանը նստած ա: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)
  2. Արարատյան, Կարին՝ հմուտ, փորձառու, կենսափորձ ունեցող
  3. արժեքավոր, շնորհալի ◆ Ես ասում էի ահլի, կատարյալ աղջիկ ուզենք: (Պերճ Պռոշյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։