ահվալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ահ•վալ 

  1. Արարատյան, Ղարաբաղ, Թբիլիսի, Վան, Ուրմիա, Նոր Նախիջևան, Հավարիկ` դրություն վիճակ ◆ Կյանք ու ահվալիդ մատաղ, դովլաթ ու մալիդ մատաղ: (Աշոտ Հովհաննիսյան) ◆ Տանուտերը Ղարաքիլիսա մարդ ղրկեց կնյազի մոտ ու բանի ահվալն իմացում տվեց: (Խաչատուր Աբովյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։