ահտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ահտ 

  1. Մոկս, Կարին, Հավարիկ, Շատախ, Ուրմիա` ուխտ, երդում խոստում ◆ Խոսքը խակ ի, ահտը ահտ ի: (Ժյուլ Վեռն)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ահտ՝ անել՝ էնել - ուխտել, երդվել ◆ Պի ահտ էտա, քյանի քյու խեր ժիր ի, տյու իրանա խոզ չմնաս: (Աշոտ Հովհաննիսյան) ◆ Իսա մարթուն օր առա, ահտ էրինք, թե քանի օր անոր թողած մալն ուտենք՝ գանք տակընըկով դոռը ծեծենք: (Ստեփանոս Մալխասյանց)
  2. ահտ բերել - Շատախ` խոստումը, պայմանը կատարել ◆ Թե որ տու իմ ահտ պիրիր, տեղ ուխտ ըլնի, որ ես քիյկ տանեմ աստվոր տուս խանեմ: (Աշոտ Հովհաննիսյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։