աղուել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•ղու•ել 

  1. Արաբկիր, Կեսարիա, Ղարաբաղ` թույն խառնել, թունավորել ◆ Խմորը աղվեց ու մկան ծակի մոտ դրեց: (Ստեփանոս Մալխասյանց) ◆ Սիրեկանի խորհրդով մարդուն աղվեց: (Ձեռագիր)
  2. ընդդեմ մեկի տրամադրվել, դրդել
  3. ձախորդություն բերել ◆ Աղվեցի՞ր ի՞նչ է, հենց որ մոտս նստեցիր՝ էլ թուղթ չի գալիս: (Ստեփանոս Մալխասյանց)
  4. դառնալ ◆ Բերանս ըղվալ ա:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։