ամակ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•մակ 

  1. երախտիք, բարերարություն ◆ Որ ծնողացս ամակը ոտի տակ տվի, էլ ով ինձ իր տուն համեցեք կանի: (Խաչատուր Աբովյան) ◆ Որթի, խալալ ըլի քեզի իմ տված կաթ, իմ տված ամագ: ՀԺՀՔ
  2. վաստակ, աշխատանք ◆ Ամակիդ վարցքը կուտամ: (Ստեփանոս Մալխասյանց) ◆ Էնղադա ամագ ես դրի իմ առուտուրը ծաղկեցնելու համար (Գարեգին Սևունց)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։