Jump to content

անբան

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անբան

վանկեր՝ ան•բան 

անբան1[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. անգործ, պարապ ◆ Մի՞թե հենց ես պետք է մնամ էսպես անբան ու անգործ նստած, անպետք ինձ համար էլ, ուրիշների համեր էլ Հովհաննես Թումանյան
  2. ծույլ, գործից խուսափող ◆ Հարսս անբանի մեկը դուրս եկավ , լուծ չէր քաշում։ Սերո Խանզադյան
  3. բթամիտ, ապուշ, անլեզու ◆ Անբան գառները մութ ձորերի միջին խաղ էին կանչում ու ձենով լալիս։ Հովհաննես Թումանյան
  4. չխոսող, անխոս
  5. ոչ բնական, բնականություն չունեցող, անխելք, անբանական ◆ Այդ գիտակցությունը կամաց-կամաց բթանում… և բանավոր արարածի կյանքը ստորանումէ մինչև անբան կենդանու աստիճանը։ (Նար-Դոս)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ծույլ, պարապ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

անբան2[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. սպիտակ ծիրանի տեսակ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]