Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անբան վանկեր՝ ան•բան

անբան

բանականություն չունեցող, անխելք, անբանական, բթամիտ, ապուշ ◆ Այդ գիտակցությունը կամաց-կամաց բթանում... և բանավոր արարածի կյանքը ստորանում է մինչև անբան կենդանու աստիճանը: (Նար-Դոս)
(խսկց․) անգործ, գործ չունեցող, առանց աշխատելու, պարապ ◆ Մի՞թե հենց ես պետք է մնամ էսպես անբան ու անգործ նստած, անպետք ինձ համար էլ, ուրիշների համեր էլ: Հովհաննես Թումանյան
(խսկց․) ծույլ, գործից խուսափող ◆ Հարսս անբանի մեկը դուրս եկավ, լուծ չէր քաշում։ Սերո Խանզադյան
(հզվդ․) անխոս, անլեզու, չխոսող ◆ Անբան գառները մութ ձորերի միջին խաղ էին կանչում ու ձենով լալիս։ Հովհաննես Թումանյան

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ unintelligent, brainless, mindless, stupid, unemployed, idle, lazy, dumb, mute գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։