անբավարարվածություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑnbɑvɑɾɑɾvɑt͡sutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•բա•վա•րար•վա•ծու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. բավարարված չլինելը, չբավարարվելը ◆ (Նա) դարձյալ զգում էր ինչ-որ անբավարարվածություն: (Մամուլ)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]