Հայերեն

«անգիր» ժեստը հայերեն ժեստերի լեզվով

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անգիր

վանկեր՝ ան•գիր

Ստուգաբանություն

գիր՝ այբուբեն չունեցող ◆ Մի անգիր ժողովրդի համար ո՛չ ժամանակ կարող է գոյություն ունենալ, ո՛չ մարդկային ցեղի դարավոր փորձը։ (Լեո)
մեջը՝ վրան բան չգրված, առանց գրելու ◆ Քարեր, հին քարեր, վաղուց մոռացված, անանուն, անգիր ննջում են այնտեղ։ Եղիշե Չարենց
բերանացի ավանդվող, բանավոր ◆ Դու՝ անգիր վեպ, դու՝ սասնա ծուռ։ Պարույր Սևակ

առանց գրածին նայելու, հիշողությամբ ◆ -Ունեի գնած երկու հարյուր գիրք… ողջը կարդացել, հիշում եմ անգիր: (Հակոբ Հակոբյան)

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություն

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։