անգույն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ ան•գույն 

Գոյական

  1. գույն չունեցող ◆ Անգույն գազ:
  2. գունաթափված, իր գույնից զրկված, գունազուրկ ◆ Ամառվա կեսին արդեն երկիրը նորից հագնում է անգույն ցնցոտիներ: (Շիրվանզադե)
  3. (փխբ․) տարտամ, անորոշ ◆ Եվ այնպես անգույն, անմիտ, ապարդյուն, տաղտկալի և սին թվաց ամեն ինչ աշխարհում անհուն: (Վահան Տերյան)
  4. (փխբ․) նկարագիր չունեցող, կայուն բնավորություն չունեցող, ոչնչով աչքի չընկնող:
Հոմանիշներ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]