անթիկա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ան•թի•կա 

  1. Արարատյան, Ղարաբաղ, Վան, Նոր Նախիջևան, Կարին՝ հազվագյուտ, արժեքավոր, նմանը չունեցող ◆ Անթիկա մի բան է։ ԳՄՀ ◆ Իմ աղջիկս անթիկա, Կուբանի ֆողեն ծլած, մորը հելալ կաթը ծծած։ (Ձեռագիր) ◆ Աս մարթը մտածե կը, աս անթիքա ձին ասպես աժան տվեց։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։