անլիզու

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ան•լի•զու 

  1. Արարատյան, Կարին՝ հուսելու կարողություն չունեցող ◆ Անլիզու անասունա ա, ի՞նչ ես խեխում (փխբ․)
  2. ճարտար լեզու՝ խոսելու շնորհք ունեցող ◆ Խեճոն անլիզու մարդ է, հեչ իրեն պաշտպանել չի կրնա:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։