անկարգ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անկարգ

վանկեր՝ ան•կարգ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. առանց կարգ ու կանոնի ◆ ՈՒ մազերն ակարգ տված թիկունքով ու ցրված շիկնա այտերի վրան, դուրս եկավ թեթև ամպերի տակից անուշը՝ փախած եղնիկի նման Հովհաննես Թումանյան ։ ◆ Նավակներն իբրև սև կետեր անկարգ լողում էին գետի վրա (Ակսել Բակունց) ։
  2. կարգի՝ կանոնի չենթարկվող, ոչ կարգապահ ◆ Էլ անպատիվ, անկարգ խոսքեր, էլ հին ու նոր, էլ հեր ու մեր, էլ գող ու փիսո, էլ քաչալ շուն… Բանը հասավ դիվանբաշուն Հովհաննես Թումանյան
  3. կարգի չբերված, խառնիխուռն ◆ Անկարգ աշակերտ
  4. կարգ ու կանոնի՝ վայելչության դեմ, անպատշաճ, անվայել
  5. բնական կարգից դուրս, անսովոր (հնց․)
  6. չկարգված, ազաբ (ժղ․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անկանոն, խառն, խառնակ, խառնիխուռն, խառնաշփոթ, անբարեկարգ, անբարեզարդ. անկազմակերպ
  2. անկարգապահ, անօրինապահ: Անհանգիստ, չար, չարաճճի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]