անհամբարք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ան•համ•բարք 

  1. Ղարաբաղ՝ անհամբրանք
  2. Արարատյան, Ղարաբաղ՝ անհաշիվ, անհամար, աթիվ ◆ Ասլանը նի ըլավ, Անհամբարքը վեր բերեց։ Ահ (հանելուկ` ածելի) ◆ Էն ժամանակ դու դարդակ, մահրում ետ կնստիս...անթիվ, անհամբարք մալ ու դովլաթից։ (Պերճ Պռոշյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։