Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ան•հը•նա•րին

Ստուգաբանություն

ոչ հնարավոր, անկարելի, անհնար ◆ Անհնարին բան խնդրեցիր։ (Րաֆֆի) ◆ Անհնարին է այդ մարդուն համոզել։ (Նաիրի Զարյան)
անդիմադրելի, անհաղթահարելի
սաստիկ, ծայրահեղ, անասելի, անչափ ◆ Նրա սիրտը լցվեցավ անհնարին դառնությամբ։ (Նար-Դոս) ◆ Դրանք վարժվաժ էին անհնարին ապառաժներ վրա մագլցել։ (Րաֆֆի)
(նորբ․) անելանելի

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություն

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։