անմիտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•միտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. մտավոր կարողությունից զուրկ ◆ Նրա դեմքը սառել, աչքերը չռած էին մնացել անմիտ արտահայտությամբ: (Նար-Դոս)
  2. խելքը՝ միտքը կորցրած, պակասամիտ ◆ Դու խաղացել ես տերության գործերի հե՞տ: ◆ Անմի՛տ (Նաիրի Զարյան)
  3. մտքի՝ խելքի՝ դատողության հակառակ ◆ Խիզախ, անմիտ պատանի, նիրհս ինչո՞ւ դարևոր վրդովում ես: Ռափայել Պատկանյան
  4. անիմաստ, մտքից՝ իմաստից զուրկ, բովանդակազուրկ ◆ Բնությունն էլ կարծես անիծելով իրկյանքը, ողբում էր իր գոյությունը, ինչպես իր անմիտ գոյությունը ողբում էր շահյանը: (Նար-Դոս) ◆ Արդյոք փախե՞լ ես, իբրև խորթ զավակէ չարչարված անմիտ հալածանքներից: Հովհաննես Հովհաննիսյան
  5. իզուր, անտեղի ◆ Անմիտ անասունը չհամբերելով այնքան, որ հասնի հորթուկին, շտապել էր ճամփի կիսից յուր զվարթ ձայնով ավետել նրան յուր գալուստը: (Մուրացան)
  6. անխոհեմ, անշրջահայաց

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անիմաստ, անբովանդակ, իմաստազուրկ, բովանդակազուրկ (միտք՝ իմաստ չունեցող)
  2. հիմար
  3. անխոհեմ
  4. անտեղի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]