անորդի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ա•նոր•դի 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. որդի չունեցող, անզավակ ◆ Անճետ մնաս ու անորդի: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ [Նա] գընում (է) անորդի մի ծեր կընկա մոտ։ Հովհաննես Թումանյան
  2. որդուց զրկված, որդուն կորցրած

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (հզվդ․) անզավակ, անժառանգ, անզարմ, անսերունդ, անճետ
  2. (բրբ․) անորեթ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]