անուրախ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ա•նու•րախ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ոչ-ուրախ, չուրախացնող, տխուր ◆ Ծույլ ու դանդաղ ձյունը ծաղկուն իմ անուրախ հյուղն է ծածկում: (Վահան Տերյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]