անջախ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ան•ջախ 

  1. հազիվ, հազիվհազ ◆ Փնտրած մարդս անջաղ այստեղ եմ գտնում: (Շիրվանզադե) ◆ Հիմի էլ մեկ ուրիշ բանըմ պատմեմ... ըսածը 4-5 ամսվա բան անճախ կա: (Էմինյան ազգագրական ժողովածու) ◆ Անճախ հասկնա կը ծախողին ըսածը։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)
  2. միայն թե ◆ Լավ աղջիկ է, անճախ բոյը մի քից կարճ է: (Ստեփանոս Մալխասյանց)
  3. սակայն, բայց ◆ Դոխտուրն ասալ ա պրանա կած, անջաղ եր ա կացալ, շոռ ա կյամ:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։