անվարժ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•վարժ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. վարժություն չունեցող՝ չվարժված
  2. ոչ վարժ, ոչ հմուտ ◆ Տավիղը ձեռին երգիչը մանուկ, վարպետի առաջ մտախոհ չոքած, Անվարժ մատներով լարերին փափուկ զարկում էր մերթ մերթ ահով ու հուզված: Հովհաննես Հովհաննիսյան ◆ Արամայիսը անվարժ շվշվացնելով վազ տվեց քրոջ ետևից։ (Անահիտ Սահինյան)
  3. չվարժեցրած, չսովորեցրած (ձիու մասին) ◆ Անվարժ ձի:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (հնց․) անվարձ, անհմուտ, անճարտար, անսովոր, անընտել, սկսնակ, դեռավարժ, նորավարժ, աշակերտ, համբակ, նորընծա, նորուս, խակավարժ
  2. (բրբ․) սահլիկ, խամ

Հականիշներ[խմբագրել]

  1. փորձառու, հմուտ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]