անվերի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ան•վե•րի 

  1. Արարատյան, Թբիլիսի, Կարին, Մուշ, Ուրմիա՝ անմարդաբնակ, անշեն, ամայի, վայրի ◆ Աղջիկը մենակ քշերը զարթուն մնաց էս անվիրիվիրի տեղումը: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Տղան...գնաց հասավ մի ծովի քով:ՀԺՀք ◆ Էրկուսը կը խեծնեն մեկ ծի, կերթան անվերի սարիմ կլոխ: (Գարեգին Սրվանձտյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։