Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ան•վեր•ծա•նե•լի

Ստուգաբանություն

որ չի կարելի վերծանել, անընթեռնելի, չկարդացվող ◆ Ըստ երևույթին պատառիկը շատ էր ենթարկվել նրա զննության և կրում էր անվերծանելի մի տող։ Դերենիկ Դեմիրճյան
(հնց․) անթափանցելի, անթափանց ◆ Անվերծանելի խավարի մեջ դեպի հակառակ կողմ էին թռչում… կայծերը։ (Նար-Դոս)
(փխբ․) անբացատրելի, անմեկնելի, անհասկանալի, անըմբռնելի ◆ Ինքն իրան հաշիվ տալ չէ կարողանում յուր անվերծանելի զգացմունքների մասին։ (Րաֆֆի)

Բաղադրյալ բառեր
անվերծանելիություն

Թարգմանություն

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։