անտառուտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•տա•ռուտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. անտառապատ տեղ
  2. (ջրբերկ․) ճահճակալված անտառապատ ցածրադիր հարթավայր, որտեղ անտառապատ ավազուտները հերթափոխվում են ճահճուտներով, լճերով և գետահուներով

Ածական

  1. անտառոտ, անտառապատ ◆ Մի անգամ իմ բարեկամ մի որսորդ մեր հանդի անտառուտ սարերից եղնիկ տվեր բարեց։ ԻԱ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ավետիսյան Վ․Ա․ և ուրիշներ, Ջրաերկրաբանական և ինժեներաերկրաբանական ռուս-հայերեն բացատրական բառարան (Գիտություն), Երևան, 1995 — 351 էջ։