ապացուցողական
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑpɑt͡sʰut͡sʰɔʁɑˈkɑn]
վանկեր՝ ա•պա•ցու•ցո•ղա•կան
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) ապացուցելուն բնորոշ՝ վերաբերող ◆ դատական այդօրինակ գործերով ապացուցողական մեխանիզմները նույնն են, ինչ դատավարության ժամանակ։ Մոլորակ (թերթ)
- ապացույց պարունակող, ապացուցող ◆ փաստաբանը արձագանքեց, որ ՆԳՆ պարկուճադարանից դատարան ներկայացված պարկուճներն ու գնդակները արժեզրկվել են որպես իրեղեն ապացույց և ապացուցողական ուժ չուներ Լրագիր օր (օրաթերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։