առնկող

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ առ•ն(ը)•կող 

  1. Համշեն, Տրապիզոն՝ լեռան լանջով անցնող ճանապարհ ◆ Առնկող էշտալ մի։ (Էմինեան ազգագրական ժողովածու)
  2. Համշեն՝ լեռնալանջի վրա ընկած զառիթափ արտ ◆ Առնկող հերկել։ (Հրաչյա Աճառյան)
  3. Տրապիզոն՝ խոսքը առաջ տանող մարդ, համառ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։