առնկող

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

Վանկեր՝ առ•ն(ը)•կող 

  1. Համշեն, Տրապիզոն` լեռան լանջով անցնող ճանապարհ ◆ Առնկող էշտալ մի: (Էմինեան ազգագրական ժողովածու)
  2. Համշեն` լեռնալանջի վրա ընկած զառիթափ արտ ◆ Առնկող հերկել: (Հրաչյա Աճառյան)
  3. Տրապիզոն` խոսքը առաջ տանող մարդ, համառ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։