ասլը

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•սըլ 

  1. Կարին` ծագում, արմատ, հիմք, ցեղ ◆ Էս վերջացած՝ մեկ ուրիշ քամի մտավ քթները, թե ձեռնափետի ասլն ընչի՞ց կըլի, ի՞նչ ծառից կտրած: (Խաչատուր Աբովյան) ◆ Ասլը իմացի, իրան ճանչե (առած)
  2. Ջավախք` բուն, իսկակսն, ի բնե ◆ Սուլթանը կըսե. «Ասըլ թամպլները ադ իրենք են»: (Ստեփանոս Մալխասյանց) ◆ Քափքայի հայը ասլը ճյունապեթ է, մերերին շատ վատ է: Ռափայել Պատկանյան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։