ասորիկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•սո•րիկ 

  1. Ալաշկերտ, Ապարան, Շիրակ, Ուրմիա՝ կտավատի մի տեսակ ◆ Նրա դրացին կտավհատ, ասորիկ ու սևուկ է ցանում: (Էմինեան ազգագրական ժողովածու) ◆ Մի արտ ասորիկ է ցանել: (Ստեփանոս Մալխասյանց)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։