(նորբ․) պետական ծառայության մեջ գտնվող և աստիճան ունեցող անձ, պետական պաշտոնյա (չինովնիկ) ◆Մի բարձր աստիճանավոր ապարանքի գլխավոր մուտքի առջև ընդունեց մեզ: (Րաֆֆի)◆Թող ների ինձ Ձերդ բարձր սրբազանությունը վարվել տերության օրենքների համեմատ, ոչ իբրև Խաչատուր Ձեր որդի, այլև իբրև աստիճանավոր արքունական: (Ակսել Բակունց)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60էջ։
