աստղունք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ աստ•ղունք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. Արարատյան, Կարին, Վան՝ աստղեր ◆ Աստղունք լուսնին ձեն տվին։ (Ավետիք Իսահակյան)
  2. Շատախ՝ կատիկ, շնչափող

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. (սնոտ․) աստղունք դնել - վիճակի ծաղիկն ու ջուրը համբարձման գիշերը բաց երկնքի տակ թողնել, որ աստղերի շողքն ընկնի վրան և վիճակը բարի լինի ◆ Ջուրն ու ծակունք աստղունք դրել, խնդիրք արել աստղերին, Փափագ սրտով խնդիրք արել՝ բարի ժպտան իր սերին։ Հովհաննես Թումանյան

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]