ավազնոց

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•վազ•նոց 

  1. Կարին, Մուշ, Սասուն, Վան՝ գետի մեջ ավազով ծածկված տեղ ◆ Արի ավազնոց գնանք լողանալու։ (Հրաչյա Աճառյան)
  2. ավազուտ ◆ Այդ ավազուտ ասպարեզը կտեսնա՞ս․ ավզնոց կըսեն ադոր։ (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Էլանք ավզնոց, ավզեն ճուր կուկեր, քյաֆուր վարթ պացվավ, անուշ խոտ կուկեր։ (Հրաչյա Աճառյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։