ավալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•վալ 

  1. Արարատյան, Թբիլիսի, Կարին, Հավարիկ, Ղարաբաղ, Մուշ, Շամախի, Ուրմիա` առաջ ◆ Արինակեր թուրը ավալ ինքը ձեռքն առավ։ (Խաչատուր Աբովյան)
  2. առաջվա, հնում, հին ժամանակներում ◆ Ավալ քսան մանեթ ամսական եկամուտ ունեցող տղան ուրախ-ուրախ կարգվեր կը ու լավ ալ կապրեր։ (Խաթաբալա) ◆ Ըլնում ա չիլնում ավալ ժամանակին մի թագավոր ունենում ա իրեք տղա։ ՀժՀք

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ավալ անել - օրհնել, ուխտել ◆ Թուրքը ուխտ ա անում, որ մըն էլ էրեխա ըլնի, տանի հայ տերտերի կնքիլ տա, բալքի ավալ անի, չմեռնի։ (Տիգրան Նավասարդյան)

Գոյական

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

ֆրանս․ aval

Բացատրություն

  1. (բանկ․) մուրհակային երաշխավորություն (երաշխավորագիր), որը կարող է պահանջել մատակարարը (մուրհակառուն) գնորդից (մուրհակատուից)` նրան մատակարարվող ապրանքի դիմաց անհապաղ վճարումը կատարելու փոխարեն մուրհակը ստանալու պայմանով


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։
  • Դանիել Ջհանգիրյան, Բանկային տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, «Նոյյան տապան», 2008։