ավղուշ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ավ•ղուշ 

  1. Արարատյան, Նոր Բայազետ, Վան՝ որս ◆ Ավղուշը ձողու ծերին կախ է արած։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Ախպերտինքը վե կացան, նստեցին էտ բերած ձիուն, գնացին ավղուշ։ ՀժՀք

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ավղուշ անել - թռչունի որս անել, որս անել ◆ Տղի համար մի նետ ու աղեղ բերուց, որ ավղուշ անի։ (Երվանդ Լալայան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։