ավտոկրատիա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ ավ•տո•կրա•տիա 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

< автократия < հուն. autokrates

Գոյական

  1. (հնց․) ինքնակալություն՝ մենիշխանություն, բռնապետություն
  2. (սոց․) տե՛ս մենիշխանություն
  3. (դիվ․) կառավարման համակարգ, որում գերագույն և անսահմանափակ իշխանությունը պատկանում է մեկ անձի

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Աշոտ Հայրապետյան, Օտար բառերի բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «հեղինակային հրատարակություն», 2011 — 643 էջ։
  • Սուսաննա Ասիկյան, Սոցիոլոգիա (Անգլերեն-հայերեն բացատրական բառարան), Երևան, ««Զանգակ» հրատարակչություն», 2015 — 208 էջ։
  • Լիլիթ Թութխալյան, Դիվանագիտական տերմինների և հապավումների բառարան (Տիգրան Մեծ), Երևան, 2004 — 56 էջ։
  • Ռ․ Ա․ Վարդանյան, Պատմական իրադարձությունների տերմինների համառոտ բառարան, Վանաձոր, 2007 — 113 էջ։