ատակա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ ա•տա•կա 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

< атака < ֆր․ attaque (իտ. attaca կապիր, միացրու

Գոյական

  1. (հնց․) հարձակում՝ թշնամու վրա սրընթաց հարձակում, հարձակման վերջնական փուլը
  2. (երաժշտ․) նշում այն մասին, որ բազմամաս երաժշտական ստեղծագործության հաջորդ մասը պետք է սկսել առանց դադարի (անմիջապես)
  3. դաշնամուր նվագելիս` ձեռքերի հանկարծակի լարումը ուժեղ շեշտի համար
  4. ձայնական ապարատի շնչառական դրությունից երգչականի անցնելը

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Աշոտ Հայրապետյան, Օտար բառերի բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «հեղինակային հրատարակություն», 2011 — 643 էջ։
  • Կ․Ե․ Մելիք-Վրթանեսյան, Մ․ Ա․ Տոնյան, Երաժշտական բացատրական բառարան, Երևան, «Խորհրդային գրող», 1989 — 270 էջ։